جناب آقاي دكتر محمود احمدي‌نژاد رئيس محترم جمهوري اسلامي ايران ‎‎‎در اجراء اصل يكصدو بيست‌و سوم(123)‌قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران قانون ثبت اختراعات، طرحهاي صنعتي و علائم تجاري مصوب جلسه مورخ7/8/1386 كميسيون قضائي و حقوقي مجلس شوراي اسلامي مطابق اصل هشتادوپنجم(85) قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران كه با عنوان طرح ثبت اختراعات طرحهاي صنعتي، علائم و نامهاي تجاري به مجلس شوراي اسلامي تقديم گرديده بود، پس از موافقت مجلس با اجراء آزمايشي آن به مدت پنج سال در جلسه‌علني روز چهارشنبه مورخ3/11/1386 و تأييد شوراي محترم نگهبان، به پيوست ابلاغ مي‌گردد.
غلامعلي حدادعادل رئيس مجلس شوراي اسلامي ‎‎‎ 
قانون ثبت اختراعات‌، طرحهاي صنعتي‌و علائم تجاري فصل اول - اختراعات

ماده 1 - اختراع نتيجه فكر فرد يا افراد است كه براي اولين بار فرآيند يا فرآورده‌اي خاص را ارائه مي‌كند و مشكلي را دريك حرفه‌، فن‌، فناوري‌، صنعت و مانند آنها حل مي‌نمايد.

ماده 2 - اختراعي قابل ثبت است كه حاوي ابتكار جديد و داراي كاربرد صنعتي باشد. ابتكار جديد عبارت است از آنچه كه در فن يا صنعت قبلي وجود نداشته و براي دارنده مهارت عادي در فن مذكور معلوم و آشكار نباشد و از نظر صنعتي‌، اختراعي كاربردي محسوب مي‌شود كه در رشته‌اي از صنعت قابل ساخت يا استفاده باشد. مراد از صنعت‌، معناي گسترده آن است و شامل مواردي نظير صنايع‌دستي‌، كشاورزي‌، ماهيگيري و خدمات نيز مي‌شود.

ماده 3 - گواهينامه اختراع سندي است كه اداره مالكيت صنعتي براي حمايت از اختراع صادر مي‌كند و دارنده آن مي‌تواند از حقوق انحصاري بهره‌مند شود.

ماده 4 - موارد زير از حيطه حمايت از اختراع خارج است‌:
‎‎‎الف - كشفيات‌، نظريه‌هاي علمي‌، روشهاي رياضي و آثار هنري‌.
‎‎‎ب - طرحها و قواعد يا روشهاي انجام كار تجاري و ساير فعاليتهاي ذهني و اجتماعي‌.
‎‎‎ج - روشهاي تشخيص و معالجه بيماريهاي انسان يا حيوان‌. ‎‎‎اين بند شامل فرآورده‌هاي منطبق با تعريف اختراع و مورد استفاده در روشهاي مزبور نمي‌شود.
‎‎‎د - منابع ژنتيك و اجزاء ژنتيك تشكيل دهنده آنها و همچنين فرآيندهاي بيولوژيك توليد آنها. ‎‎‎
هـ - آنچه قبلاً در فنون و صنايع پيش‌بيني شده باشد. فن يا صنعت قبلي عبارت است از هر چيزي كه در نقطه‌اي از جهان ازطريق انتشار كتبي يا شفاهي يا ازطريق استفاده عملي و يا هرطريق ديگر، قبل از تقاضا و يا درموارد حق تقدم ناشي از اظهارنامه ثبت اختراع‌، افشاء شده باشد. ‎‎‎درصورتي كه افشاء اختراع ظرف مدت شش ماه قبل از تاريخ تقاضا يا درموارد مقتضي قبل از تاريخ حق تقدم اختراع صورت گرفته باشد، مانع ثبت نخواهد بود.
‎‎‎و - اختراعاتي كه بهره‌برداري از آنها خلاف موازين شرعي يا نظم عمومي و اخلاق‌حسنه باشد.

ماده 5 - چگونگي ذكر نام مخترع در گواهينامه اختراع و نحوه تعلق حق اختراع ثبت شده به شرح زير است‌:
‎‎‎الف - حقوق اختراع ثبت شده منحصراً به مخترع تعلق دارد.
‎‎‎ب - اگر افرادي به صورت مشترك اختراعي كرده باشند، حقوق ناشي از اختراع مشتركاً به آنان تعلق مي‌گيرد.
‎‎‎ج - هرگاه دو يا چند نفر، مستقل از ديگري اختراع واحدي كرده باشند شخصي كه اظهارنامه اختراع خود را زودتر تسليم كرده و يا درصورت ادعاي حق تقدم هركدام بتوانند اثبات كنند كه در تاريخ مقدم اظهارنامه خود را به صورت معتبر تسليم كرده‌اند، مشروط بر اين‌كه اظهارنامه مذكور مسترد يا رد نگرديده يا مسكوت گذاشته نشده باشد، حق ثبت اختراع را خواهند داشت‌. ‎‎‎
د - حقوق ناشي از اختراع ثبت شده قابل انتقال است و درصورت فوت صاحب حق به ورثه او منتقل مي‌شود. ‎‎‎
هـ - درصورتي كه اختراع ناشي از استخدام يا قرارداد باشد، حقوق مادي آن متعلق به كارفرما خواهد بود، مگر آن كه خلاف آن درقرارداد شرط شده باشد.
‎‎‎و - نام مخترع در گواهينامه اختراع قيد مي‌شود مگر اين كه كتباً از اداره مالكيت صنعتي درخواست كند كه نامش ذكر نشود. هرگونه اظهار يا تعهد مخترع مبني بر اين كه نام شخص ديگري به عنوان مخترع قيد گردد، فاقد اثر قانوني است‌.

ماده 6 - اظهارنامه ثبت اختراع كه به اداره مالكيت صنعتي داده مي‌شود، بايد موضوعي را كه حمايت از آن درخواست مي‌شود، تعيين كرده‌ و به فارسي تنظيم شود، داراي تاريخ و امضاء بوده و خواسته‌، توصيف ادعا، خلاصه‌اي از توصيف اختراع و درصورت لزوم نقشه‌هاي مربوطه را دربر داشته باشد. هزينه‌هاي ثبت اظهارنامه از درخواست كننده ثبت دريافت مي‌شود. ‎‎‎در تنظيم و تسليم اظهارنامه بايد موارد زير رعايت شود: ‎
‎‎الف - نام و ساير اطلاعات لازم درخصوص متقاضي‌، مخترع و نماينده قانوني او، درصورت وجود و عنوان اختراع در اظهارنامه درج شود.